böyle sabahlarda

bu sabahki gibi bazı sabahlarda

acımasızlaşır İstanbul

ve bir ayrılık şarkısı gibi çöker üstüme

ağzımda

kesilmiş anne sütü tadı

ham ayva

yutkunamam  

kötü anılar sarılır sırtıma

dik sokaklara vururum kendimi

bir öksürük gibi yapışır yakama pişmanlıklarım

kaçamam

gölgesini yitirmiştir gülüşlerim sanki

kendime ihanet sayılır acı kahkaham

hani iflasın eşiğine geldiklerinde  

 eski defterlerin kâr sayfalarıyla avunan ticaret erbapları vardır ya

işte tıpkı öyleyimdir böyle sabahlarda  

pişmanlıklara taş çıkartır kıvranmam

böyle sabahlarda

farkım yoktur kalp paradan  

sakın karşılaşmayın benle böyle sabahlarda

böyle sabahlarda

rüşvet gibi bile değildir merhabam

böyle sabahlarda

fazladan bir çizgi gibi

berbat bir yazgı gibidir İstanbul

günahları ilişir alnıma sanki

ne yapsam faydasızdır böyle sabahlarda

sakın ola

adres bile sormayın bana böyle sabahlarda

yanıltırım sizi

çünkü ne kendimi

ne bu şehri

ne geldiğim

ne gittiğim yeri

hatırlayamam

iyisi mi

görmemek için yüzümdeki öfkenin izlerini

yüz metre uzak durun benden böyle sabahlarda

çünkü yetmiş yedinin bir mayısında işlenen cürüm

daha dün gibi durmakta aklımda

selah

06:45

01 05 2010