evvel sabah sıkıntısı

sen ki ne öncesine tanıksın anlamlı kalkışmaların
ne de ben
seni anlamamanın
söyle yalansız aşk adına
hiç bulanık suların durulmasına tanık oldun mu ömrün boyunca
sanmam
çünkü
içinde yunduğumuzun ayırdına varmadığımız büyük bir nehirdir yaşam
hani denizde yüzer ya balıklar
ve bir göl bile olsa mekanları
okyanus sanırlar hani hayat sürdükleri alanı
en ufak bir sarsılma yaşanmasın tabanlarını bastıkları toprakta
hiç inanmadıkları halde
yatarlar duaya

söylesene geceyi sabaha ekleyen bilmececi
o cehaletten beslenen tevekkülcülerden
ne farkımız var ki
baksana göğe
ne kadar sancı yüklemişiz masumiyete
sırf bundan işte
erken çatırdıyor çatısı laciverdin
biraz tehdit
biraz baskı
olgunlaşmadan dönüyor maviye
hepimizi
suskun suçluyor gece