psişik postülat

bu kadar koyuyken karanlık
gülmek görünmez olur
duyurur kendini ağlamak
ağıt
emrolunur
kolay değildir çıkmak geceden
aydınlığın bedeli ağır olur
hedefsiz mermilerdir sözcükler artık
ölüm külleri gibi
göğe savrulur
çıkışsız bir labirenttedir sağduyu
döner durur
gün dünden beterdir bu kaosta
yarın
yoktur

selah
00:56
06 01 2009