madenci aşık olmaz

bir çocuk iniyordu madenden aşağı
elinde kazması
alnında ömür karası

müthiş sevecen ışıldardı bakışları

kalkıp inerken kazması madende

avuturdu onu
düşlediği yavuklu

her seher alacasında çıkarken evden
muskasını mutlaka takardı boynuna annesi
inerken
panayır yolcusu gibiydi
hınzırlık çakardı gözlerinde
bir de dudağının ucundaki çapkın gülümsemesini eksik etmezdi

çıkamadı bir gün madenden
grizu

göçük
bilinmez sayılan malum nedenlerden

"allahın dediği olur" dedi imam
kömürleşmiş cesedi defnederken

günlerce ağladı mezarı başında annesi
bir de düşlerindeki sevgilisi

çocuksa
son derece sevdalıydı hayata

kırlara

ormanlara

bahar dallarına

ama yaşadı yeraltında

öldü yeraltında  

selah

2006