uzaklık korkusu

yakından görmeyince gülüşünü

aklımın o berrak bakan ergen güzellikleri

matlaşıp sise kesiyor

tıpkı kavrayan kolları arasında yalnızlığın

bir yangının mor alevi gibi

külüne kurban ateş gibi

kıvranıp kalıyorum   

yani diyeceğim

solgunlaşırken yüzümden eksilmeyen gülüşlerim

çelimsiz atıyor serçe yüreğim

yani sılam

yani sevdiğim

eskisi gibi

senli zamanlardaki gibi değilim

ne zaman gümbürdeyen bir kahkaha duysam sokağa dolan

daralıyor yüreğim

göğü içime çekmişçesine soluksuzlaşıyorum

biliyorum

tek değilim bu konuda

bir bakıma ben

hasretlik dükkânının vitrin süsüyüm

bir bakıma

yeşil reçetelilerin anlayacağı dilde yazılmış

bütün özlemcilerin sol üst cebinde taşıdığı

yol haritasıyım

hasılı sevdiceğim

sensiz ben

ben değil

hasretliğin daniskasıyım

selah

23:33

03 05 2010